Baranin Stefan Ćeklić studira u Norveškoj: Volio bih da pomognem u razvijanju naftne priče u Crnoj Gori

 Baranin Stefan Ćeklić studira u Norveškoj: Volio bih da pomognem u razvijanju naftne priče u Crnoj Gori

Stefan Ćeklić, obrazovanje je započeo u Baru,

a po završetku Rudarsko-geološkog fakulteta Uninerziteta u Beogradu, odlazi u Kraljevinu Oman, kao pripravnik u naftnoj servis kompaniji Schlumberger International. Vođen željom za daljim usavršavanjem odlučuje se da obrazovanje nastavi u Norveškoj, na Univerzitetu u Stavangeru. Za Portal Bar govori o studiranju i životu u Norveškoj, naučnoj ekspediciji na Arktiku i budućim planovima.

“Po završetku Rudarsko-geološkog fakulteta u Beogradu, odlazim u Kraljevinu Oman kao pripravnik u naftnoj servis kompaniji Schlumberger International, gdje stičem prva radna iskustva. Dva mjeseca provodim u pustinji Omana na raznim naftnim i gasnim bušotinama u ekstremnim uslovima gdje je temperatura bila i do 50 + celzijusa. Uspješno sam završio praksu, a vođen željom za daljim usavršavanjem, odlučio sam se da upišem master studije u Norveškoj, inženjering nafte i gasa, smjer bušenje”, počinje razgovor za naš portal Ćeklić.

Foto: Privatna arhiva

Univerzitet u Stavangeru je jedan od najboljih univerziteta u vezi nafte i gasa na prostorima Evrope, jer se i sam Stavanger smatra kao jedan od glavnih centara za naftu Sjevernog mora.

“Master program traje dvije godine, odnosno četiri semestra. Polozio sam sve ispite, a trenutno završavam i završni rad. Tema je vezana za uljne skriljce i povećanje iskorišćenja proizvodnje gasa iz istih. Radim na izradi interaktivnog modela koji ce moći da klasifikuje kvalitet uljnih škriljaca i samim tim olakša planiranje i izradu finalnog projekta. Zbog trenutne epidemiološke situacije, nalazim se u Baru tako da sam svakodnevno u kontaktu sa svojim mentorom i nadamo se da ćemo uskoro i uspješno završiti projekat”, kaže naš sagovornik.

Foto: Privatna arhiva

U našoj zemlji ne postoji smjer sličan onom na kojem će Stefan uskoro magistrirati. Raduje se, kako kaže, što se i u Crnoj Gori započelo sa istraživanjem podmorja i nada se da će biti u prilici da pomogne svojoj zemlji.

“Kada sam čuo da je počela faza istraživanja odmah sam znao da mi je dužnost da pomognem svojoj zemlji, svojim znanjem koje sam stekao širom svijeta. Posljednja istraživanja podmorja Crne Gore pokazala su određenu dozu mogućnosti i optimizma da zaista postoje ugljovodonici u našoj zemlji. Smatram da postoje velike mogućosti za naftnu industriju u Crnoj Gori, planiram da ostanem u svojoj zemlji i da učestvujem u razvijanju naftne priče u Crnoj Gori”, sa ponosom priča Ćeklić.

Foto: Privatna arhiva

On se osvrnuo i na razlike između načina studiranja kod nas i u Norveškoj.

“Što se tiče studentskog programa u Norveškoj, teorijski dio se i ne razlikuje toliko od onog u Beogradu, dok je najveća razlika u tome što se u Norveškoj nastava više bazira na praksi i trenutnoj problematici koja se sreće tokom samog rada na polju (bušotini). Univerzitet u Stavangeru ima odlične uslove, počev od biblioteke koja je otvorena 24/7, soba za relaksaciju, soba za grupno učenje, usluge za čuvanje djece (vrtić) na univerzitetu, itd. Studenti fakulteta imaju ogromnu slobodu u relaciji student – profesor, gdje je profesor dužan da u svakom momentu izađe u susret studentu. Uobičajena je saradnja između fakulteta i kompanija iz naftnog sektora, gdje firme omogućavaju razna stručna usavršavanja”, objašnjava Ćeklić.

Foto: Privatna arhiva

Govoreći o prvom utisku o Norveškoj i Norvežanima, Ćeklić ističe da smatra da su “Norvežani dosta discoplinovani i predani svom poslu na koji gledaju kao zanimljivo provedeno vrijeme u kom su bili produktivni”.

“Razlog možda leži u tome što je standardno radno vrijeme u većini sektora iznosi šest sati, a negdje i manje. Što se tiče kulturoloških razlika, nisam baš siguran da su one ogromne, jer ipak smo na istom kontinentu i dijelimo slične evropske vrijednosti. Možda najveće razlike između Crne Gore i Norveške leže u vladavini prava i pravima i mogućnostima radnika i ovo je sigurno stvar na koju možemo da se ugledamo na Norvežane. Norvežani vole zdrav život, svaki slobodan trenutak vole da provode u prirodi i često idu na planinarenje oko svojih čuvenih fjordova”, priča Stefan i dodaje da su Norvežani uvijek “nasmijani i ljubazni”.

“Gledaju svoj posao i ne izlaze previše iz ‘komfor zone’. Norveška ja prelijepa i uređena zemlja, samo joj nedostaje našeg Sunca i toplog mora, pa da bude sve savršeno”, smatra naš sagovornik.

Foto: Privatna arhiva

Tokom studija u ovoj skandinavskoj zemlji, naš sagovornik je radio u jednom od lokalnim kafića. U Norveškoj je, kako kaže, sasvim očekivano i normalno da studenti rade honorarne poslove.

“Studentski život u inostranstvu je dosta stresniji, počev od stranog jezika i samog dolaska u stranu okolinu, pa do toga da studenti sami organizuju život. U Norveškoj je sasvim normalno da studenti rade honorarne poslove tokom vikenda ili vremena van nastave i tako finansiraju troškove školovanja. Osim izvora finansija, ovo je bio i dobar način za upoznavanje ‘obicnih’ Norvežana i usavršavanje jezika”, kaže Ćeklić.

Kao član naučne ekspedicije, u cilju sprovođenja seizmičkih istraživanjana Arktiku, Ćeklić je posjetio i Svalbard.

“Na Svarbald sam otišao kao član naučne ekspedicije u cilju sprovođenja seizmičkih istraživanja na Arktiku, pod pokroviteljstvom University Center in Svalbard, u trajanju od 40 dana. Plan ekspedicije su bila geofizička istraživanja na snijegu, ledu ili smrznutom tlu, sa posebnim naglaskom na seizmička snimanja u vezi istraživanja nafte i gasa u regionu Arktika. Ekspedicija je nažalost prekinuta poslije dvadeset dana i sve operacije na Sjevernom polu su odmah prekinute zbog straha od širenja virusa Covid-19 na Svalbardu koji skoro da nema nikakve resorne mogućnosti, niti logistiku da se bori sa epidemijom. Ovakve okolnosti, iako su bile loše za našu ekspediciju, meni su dale autentičan doživljaj skoro pa praznog Sjevernog pola, posto su svi turisti i studenti van Norveške odmah evakuisani”, navodi naš sagovornik.

Život na Svalbardu je, ističe, ekstremno surov.

“Činjenica da do jedine prodavnice na Sjevernom polu morate da pješačite 40 min, po dubokom snijegu na temperaturi od -42 c, naoružani puškom Mauser, porijeklom iz Drugog svjetskog rata, radi odbrane od polarnih medvjeda, govori o kakvom nemilosrdnom terenu se radi. Posebna mi je bila čast što se crnogorska zastava zavijorila na Sjevernom polu”, priča naš sagovornik.

Foto: Privatna arhiva

Ćeklić naglašava izuzetno važnu činjenicu, a to je da je studiranje u Norveškoj besplatno. Ipak, iako je studiranje besplatno, svakodnevni troškovi su I te kako veliki.

“To znatno utiče na interesovanje prilikom upisivanja. Na mojoj godini, fakultet je primio nas 30 internacionalnih studenata od 1000 prijavljenih. Ali, iako je školovanje besplatno, život u Stavangeru je veoma skup. Recimo, pivo u prodavnici košta oko 2.5 eura uz kauciju od 20-30 centi koja se plaća u cilju ekologije, hljeb oko 3 eura, cigare 12 eura… Odlazak u restoran predstavlja luksuz. Na primer, pica i coca-cola u restoranu iznosi oko 25 eura. Imajući u vidu ove cijene, minimalna satnica u Stavangeru iznosi oko 16-17,eura tako da ove cijene su manje-više normalne za Norvešku. U Norveškoj važi sukcesivno oporezivanje, što znači da ako visš zarađujete to je i porez veći, dok siromašni bez posla imaju pomoć od države”, objašnjava.

Grad u kom je Ćeklić živio nalazi se na jugozapadu Norveške i broji oko 140 hiljada stanovnika.

“Stavanger se nalazi na obali Sjevernog mora i klima je dosta blaža nego u ostalim djelovima Norveške, zahvaljujući Golfskoj struji koja dolazi sa okeana. Stavanger je poznati turistički grad, ali veću reputaciju je stekao kao naftni grad, odnosno centar za naftne operacije u Sjevernom moru. Centar grada, iako je dosta star, planski je uređen uz očuvanje spomenika i autentičnog izgleda. Tokom ljeta kruzeri se često mogu vidjeti u pristaništu i veliki broj turista, koji želi da posjeti grad, ali i turističku atrakciju, Preikestolen, čuvenu stijenu visoku oko 600 metara sa koje se vidi Lysefjorden fjord. Stavanger je poznat i po spomeniku „Sverd i fjell„ odnosno mačevi u stijeni, koji je podigao norveški kralj Olav V od Norveške, 1983. godine, i koji simbolizuje bitku za ujedinjenje Norveške pod vladavinom kralja Haralda, 872 godine”, priča Stefan.

Na kraju, kaže da je saglasan i svjestan toga da sposoban i obrazovan kadar, nažalost, uglavnom odlazi iz zemlje. Njegove želje su drugačije.

“Ukoliko mi se ukaže prilika da se profesionalno ostvarim u Crnoj Gori, da, vrlo rado ću ostati”, zaključio je Stefan Ćeklić.

Avatar

Sonja Jovanović

Pročitajte još

Leave a Reply

Pravila Komentarisanja
Uslovi Korišćenja